Mektûba Guhdar O. û Çîçeka Çolê
Ew çax cara ewil bû ku min te bi çavên seriyan dît, bi bejn û bala te ya nazik û nazenîn, bi delaliya te, zehf delal. Piştî çend xweşxeberên li ser piyan me berê xwe da parka Ehmedê Xanî ku em ê li wir rûniştana. Em çûn parkê, me çavên xwe li cihekî baş û vala gerand û em rûniştin; ji çavên seriyan, ji gotegotan dûr. Me du heb çayan xwest. Beriya sohbetê min gulesorek da te. Min ji dikana Şêxmûsê Gulfiroş sitandibû. Bi dîtina gulê re tu gelek kêfxweş bûyî, kenek şermok û xweşik li ser rûyê te ket. Te jî ji min re pirtûkek anîbû, Fakat Müzeyyen Bu Derin Bir Tutku ya İlhami Algör bû pirtûk. Ez bi wê diyariya te gelek kêfxweş bûm. Çay hatin û em ketin nav sohbeteke kûr. Me ji edebiyatê dest pê kir, ji jiyanê, ji mirovan, ji eşq û evînê dewam kir. Sohbeteke kûr, dûr û dirêj, têra dilê me. Tu xanimeke zana bûyî, gotinên gelek xweş ji devê te derdiketin. Her gotinên ku ji devê te derdiketin wekî niqoteke avê diket nav dilê min û min di wî dilî de digot “Çi xanimeke xweşkela...