Mektûba Guhdar Potûx û Cewabeka Karkolîk
Yên kar û barên dinyayê di jiyanê de dixin pêşiya saxî û rehetiya canê xwe, yên dilsaxîyê di kar û baran de dibînin, Xwedê belaya xwe daye wan ez dibêjim. Helbet bila derdora mirov ne pîs û gemarî be, bila sîstemeke karan hebe, lê ew karên giran dê kengê ji ber keda mirovan rabin, em dê kengê xwe ji xidamtîyê xelas bikin nizanim. Li hêvîya wê rojê me. Ne giyan azad dibe ne laş. Me çi ji vê jîn û jiyanê fêm kir nizanim. Ji siharê ve lanetê dibarînim, lanetê dixwînim û niha jî tevî êşa milê xwe yê rastê vê mektûbê dinivîsim. Dinivîsim, çimkî nikarim binivim û nizanim di vê şeva dirêj da çi bikim. Bêhna min teng nedibû, min ji xwe re li stranan guhdarî kir, hin tişt xwendin û kar kir ku binivim. Plana di serê min de wisa bû lê êşa milê min hat, nahêle binivim, dihêle binivîsim, nizanim çi dibêjim. Axx, yarê min nivistiye, bila binive cergê min. Bila, bila binive cergê min, jin dê kengê xwe ji karên giran yên malê rizgar bikin? Îmana xwe û me leqandin. De bila sporê bikin, yogayê bikin, bi...